
In deze 12-delige serie vaart schrijver en filosoof Dirk van Weelden door en om Nederland. Aan boord ontvangt hij bijzondere gasten: schrijvers, boeren, wetenschappers, politici, kunstenaars, bekende en onbekende Nederlanders. Tijdens hun tocht naar bijzondere plaatsen, geven zij hun visie op het Nederlandse landschap en de natuur.
Aflevering 1 – Nederland – België in de Perkpolder en en het Verdronken land van Saeftinghe (link naar online uitzending)
Water en natuur in Zeeuws Vlaanderen als speelbal van de eeuwenoude politieke tegenstellingen tussen Nederland en België. Donderdag 18 februari om 19.25 op Ned. 2
Aflevering 2 – De keerzijde van de Deltawerken – Water naar de zee dragen? (link naar online uitzending)
Van Weelden scheept in bij een Zeeuwse palingvisser die – door de bouw van de Deltawerken – het zoute water heeft zien veranderen in zoet water. De Deltawerken blijken niet alleen redders in nood. Op Goeree neemt een ingenieur van Weelden mee naar de dam om uitleg te geven over de laatste plannen om het verziltende land en de algenplagen in het zoete water te lijf te gaan. Cordula Rooijendijk – onderzoeker en auteur van ‘Waterwolven’ – plaatst de waterbouwwerken in historisch perspectief. Donderdag 25 februari 2010 19.25 Ned. 2 Van Weelden over water
Aflevering 3 – Wind tegen op Urk (link naar online uitzending)
Urk is de enige plek in de Noordoostpolder met een geschiedenis. Juist daar zal binnenkort, net buiten Urk, in het Ijsselmeer het grootste windmolenpark van Nederland worden gebouwd. Maar Urk is boos. Dirk van Weelden krijgt uitleg van Leen van Loosen van de actiegroep ‘Urk Briest’. Hij praat ook met andere voor- en tegenstanders van het windmolenpark en de gevolgen voor mens en natuur. Donderdag 4 maart 19.20 Ned.2
Van Weelden over water
Aflevering 4: IJs en weder dienende
Water verdeelt de Nederlandse gemoederen, behalve in bevroren toestand. Als er ijs ligt lijken alle maatschappelijke en sociale verschillen weg te vallen. Hendrick Avercamp legde deze samenhorigheid in de 16e eeuw al vast in zijn wintergezichten, die hij schilderde in een periode van extreme koude en lange winters. Een periode die later ook wel de Kleine ijstijd is genoemd. Sinds jaren luiden klimatologen de noodklok over de opwarming van de aarde. De afgelopen koude winter zou een toevalligheid zijn, die niets anders is dan de grilligheid van het Nederlandse weer. Maar Prof. Kees de Jager (astronoom) plaatst kanttekeningen bij de theorie van de opwarming van de aarde. Zijn stelling is dat de zonneactiviteit aan het afnemen is en de temperatuur op aarde daardoor juist zou kunnen gaan dalen. Stevenen we af op een nieuwe Kleine ijstijd? Hoeveel saamhorigheid op het ijs kunnen we nog verwachten de komende jaren? Dirk zeilt in de barre kou met een ijszeiler over de Gouwzee.
Donderdag 11 maart 19.25 Ned.2 Van Weelden over water